122. “Sizden iki takım bozulup geri çekilmek üzere idi; oysa Allah onların dostu idi, inananlar yalnız Allah'a güvensinler.” Evet az evvel ifade ettiğimiz gibi Übey Bin Selül 300 kadar arkadaşıyla savaş alanını terk edince, bu, müslümanlarda şok etkisi yaptı. Bu, ve gelen düşmanın çok güçlü görünmesi sebebiyle müslü-manların içinden iki taife tedirgin oldu. İki grup bozulup geri çekilmek üzereydi. Bunlar Evs ve Hazrec kabilelerinden iki gruptu. Hazrec kabilesinden Seleme oğulları, Evs kabilesinden de Harise oğullarıydı. Rabbimiz buyuruyor ki, işte o esnada, o kritik durumda içiniz-den bu iki taife, iki grup bozulup dağılmaya yüz tutmuş, çözülmeye başlamıştı. Halbuki Allah onların dostu idi. Allah onların velîleriydi. Onları kendilerinden çok seven, onlar adına en hayırlı, en güzel kararı alacak olan Allah’tı. Tabii onların durumlarını anlatan bu âyetin gelişiyle, keşke bizim hakkımızda böyle bir âyet inmeseydi diyemeyeceklerdi onlar. Çünkü durumlarını anlatan bu ifadelerin arasında Rab-bimiz kendisinin onların dostu ve velîsi olduğunu müjdeliyordu. Evet Rabbimizin yardımıyla onlar korundu. Allah’ın yardımıyla münafıkların oyunlarına gelmediler. Münafıklar gibi Rasûlullah’ı ve müslümanları kendi başlarına terk edip gitmediler. Mü’minler yalnız Allah’a güvenip dayansınlar, sadece Allah’a tevekkül etsinler. Başka hiçbir şeye güvenmesinler. Zaferi, yardımı sadece Allah’tan beklesinler. Bakın bu tevekkülünüz sebebiyle Bedir’de size zaferi nasip etmişti.