135. “Onlar fena bir şey yaptıklarında veya kendilerine zulmettiklerinde Allah'ı anarlar, günahlarının bağışlanmasını dilerler. Günahları Allah'tan başka bağışlayan kim vardır? Onlar, yaptıklarında bile bile direnmezler.” Evet, muttakilerin, cennetliklerin özelliklerini saymaya devam ediyor Rabbimiz. Onlar bir fahşâ işlediklerinde, Allah’ın sevmediği bir kötülük irtikap ettiklerinde veya nefislerine zulmettiklerinde, kendilerini olmamaları gereken bir konuma düşürdüklerinde. Arkadaşlar buradan da anlaşılıyor ki muttakilerden de bazen fevahiş yâni kebâir de zuhur edebilir, nefislerine zulüm, yâni sağair de zuhur edebilir. Müslümanlar, müttakıler günah işlemeyen kimseler değildir. Bunlardan da günahlar sadır olabilir, lâkin onlar bunlar üzerine musır (ısrarcı) değillerdir. Yâni onlar günahlara ısrarla devam etmezler, hemen günahın akabinde Allah’ı zikredip istiğfar ederler. Günahlarının bağışlanmasını isterler Allah’tan. Evet Mü'minler de bazen bazen hata edebilirler. Bir anlık bir gaflet sonucu, bir anlık bir hata sonucu veya geçici bir duygu sonucu günah işleyebilirler, bir fahşaya düşebilirler, emre karşı gelebilirler. Ama ilk uyanışla ilk hatırlama ile hemen bundan vazgeçerler mü'min-ler. Fahşa, fuhuş; aşırılıklar demektir, haddi aşmak demektir. Han-gi konuda? Maddî manevî her konuda aşırılıklar. Meselâ eşya talebin-de aşırılık, mal talebinde aşırılık, rızık talebinde aşırılık, bilgi toplama konusunda aşırılık, mesken konusunda aşırılık, sevgi saygı konusunda insanları putlaştıracak biçimde aşırılık, on kişiyle devlet kurma hayallerine kapılarak hedefte aşırılık. Babaya anaya karşı, ya onların meşru isteklerini dinlememe hususunda aşırılıklar, ya da onların Allah’la çatışan her arzularını yerine getirerek onların putlaşmalarına imkân hazırlamak türünde çizgiyi aşma aşırılıkları veya rızık konusun-da Allah’a güvenmeyerek çocukları öldürme aşırılıkları. Ya da kadın erkek ilişkilerinde zina dediğimiz aşırılıklar. İşte bu aşırılıkların tümünden sakınırlar o mü’minler. Ama istemeyerek böyle bir fahşaya düşmüşlerse de hemen dönüp, tevbe edip Rablerine iltica ederler. Bilhassa kadın erkek ilişkileri konusunda aşırılık hususunda çok yanlışlarımız var. Meselâ bizim toplumda şu anda bu aşırılıkları kadınlar yaptığı zaman onlara fahişe denirken aynı şeyleri erkekler yaptıkları zaman onlara bir şey denmiyor. Halbuki bunları yapan kadına da erkeğe de fuhuş sahibi, yâni fahişe denir. Bugüne kadar fahşa (fuhuş) denildiği zaman sade-ce kadın erkek ilişkilerinde aşırılıklar, haddi aşmalar anlaşılmaktadır. Halbuki sadece bu konuda değil her konuda aşırılıklardan menediyor Rabbimiz. Evet, onlar işledikleri günahlara devam etmezler, hemen Rablerine yönelip tevbe ederler. Allah’tan başka günahları kim affedebilir? Allah’ı buna ehil göreceğiz. Kendisini bu işe ehil kabul etmemizi istiyor Rabbimiz. Bakıyo-ruz pek çok hadis-i kutside görüyoruz ki, Rabbimiz; “Kullarım bana yeryüzü dolusu günahlarla da gelse, ama, benim onların tamamını affedecek güçte olduğumu kabul eder, yâni benim huzuruma bana hiç bir şeyi şirk koşmamış olarak çıkarlarsa, elbette ben de onlara yeryüzü dolusu mağfiret ederim” buyurmaktadır. Evet şirk olmazsa tüm günahları bağışlayacağını haber veriyor Rabbimiz. Kul Rabbini, Rabbinin kendisini tanıttığı gibi kabul eder, kulluğu sadece ona tahsis ederek Rabbinin huzuruna gelmişse, sadece Allah’ı dinleyerek, sadece Allah’ı hesap ederek, sadece ona kulluk ederek, tüm hayatında sadece onu söz sahibi bilerek ve sadece onun yasalarını uygulayarak, ama bunun yanında cehaleti sebebiyle işledikleri konusunda da ondan af dileyerek gelmişse onun affına mazhar olacak ve cennetine girecektir.