146. “Nice peygamberlerin yanında Rabb'e kul olmuş pek çok kimse savaşmıştır. Allah yolunda başlarına gelenlerden ötürü gevşememişler, yılmamışlar ve boyun eğmemişlerdi. Allah sabredenleri sever.” Tarihi bir hatırlayın ey müslümanlar. Rabbinizin bu kitabında size anlattığı gibi nice Allah elçileriyle birlikte Rabbaniler, Allah taraftarları, Allah safında yer alan, Allah bilgisine sahip çıkan, Allah yasalarını bilen, Allah davasına gönül veren nice bilginler, nice âlimler savaşa girdiler de Allah yolunda kendilerine isabet eden sıkıntılardan dolayı ne gevşeklik gösterdiler, ne de Allah düşmanlarına boyun eğdiler. Sayısal yönden, askeri ve siyasal yönden karşılarındaki düşmanlarından çok güçsüz oldukları halde Rablerine güvenleri, Rablerine tevekkülleri sebebiyle kâfirlere boyun eğmemişler, onların egemenliği altına girmemişler ve Allah da onları ya galip getirmiş, yahut da peygamberleriyle birlikte şerefle şehâdet şerbetini yudumlayıp hayatlarını bereketlendirmeyi, cennete uçmayı becermişlerdir. İşte böyle Allah için bir savaşta onlar asla yılgınlık göstermemişlerdir. Gözlerinin önünde peygamberlerinin şehid edilmesi karşısında yılgınlık gösterip cihadı terk etmemişlerdir. Can ciğer peygamberimizin şehid edildiği bir dünyada biz neyleyelim yaşamayı demişler ve onlar da peygamberlerinin gittiği yere gitmek için var güçleriyle savaşmışlardır. Şimdi size ne oluyor da peygamberin şehid edildiği haberini alınca yılgınlığa düşüyorsunuz? Onların sözleri şuydu: