Âl-i İmrânآل عمران

60. “Gerçek Rabbindendir, o halde şüphelenenlerden olma.” Başka değil, hak, doğru bilgi Rabbinden gelendir. Dinin doğrusu, yolun doğrusu, bilginin doğrusu budur. İşte Îsâ (a.s) konusunda, Adem (a.s) konusunda işin aslı, işin doğrusu Allah’tan gelen bu âyetlerdir. İşte Îsâ (a.s)’ı da, Onun annesi Meryem’i de yerli yerine oturtan âyetler bunlardır. Allah’tan gelen bu doğruya göre yahudi ve hıris-tiyanlar büyük sapıklık içindedirler. Çünkü Îsâ (a.s) hâşâ hâşâ tanrı değildir. Tanrının oğlu da değildir. Tanrının yetkilerine sahip de değildir. O Allah’ın Meryem’den dünyaya getirdiği bir kulu ve elçisidir. Çün-kü Allah lem yelid ve lem yûled dir. Doğmamıştır, doğurmamıştır. Onun oğlu-kızı, yetkilileri yoktur. Bu âyetlerin geldiği dönemde Necran Hıristiyanları bu konuyu tartışmak üzere Rasûlullah efendimize gelirler. Allah’ın Resûlü onları misafir eder ve kendilerine Allah’tan gelen bu âyetleri okur. İşte Rabbimizin bu konudaki beyanları budur. Meryem’e de Onun oğlu Allah’ın kelimesi Îsâ’ya da böylece inanıyoruz der. Hak Allah’tan gelendir, biz bunun dışında hak kabul etmeyiz der. Rasûlullah efendimizin ağzından Allah’ın âyetlerini duyup işin aslına muttali oldukları halde Necrân’lı hıristiyanlar Îsâ (a.s) hakkında hâlâ inatlarını sürdürürler. Onların bu inatları karşısında Rabbimiz bu defa peygamberini onların karşısına bir başka yöntemle çıkarıp şöyle demesini ister: