Ankebûtالعنكبوت

15. “Ama Biz, Nuh'u ve gemide bulunanları kurtardık ve bunu dünyalara bir ibret kıldık.” Onu ve gemi ashabını, Onunla birlikte gemiye binenlerini, tercihlerini Ondan yana kullananları kurtardık, Onu, Nuh (a.s)’ı, gemiyi, tufanı, gemide kurtulanları ve bunu tüm dünyalara bir ibret, bir âyet kıldık. İşte hüküm bu. İşte yasa, işte yargı bu. İşte 950 yıllık dayanıl-maz bir sabrın, bir tebliğin sonu bu. Halbuki o günün şartlarında yapılan hesaplara göre güçlü, kuvvetli olanlar kâfirlerdi. Kazanacak olanlar ekonomik, siyasal ve askeri güce sahip olanlar, kaybedecek olanlar da hiçbir şeye sahip olmayan gariban müslümanlardı. Ama bu he-sapların hiç birisi tutmayacaktı. Hesap Allah’ın hesabıydı. Hüküm Al-lah’ın hükmüydü. Allah’ın hesabına göre kazanan taraf elçisi Nuh (a.s) ve beraberindeki bir avuç müslüman, kaybedenler de tarihin her bir döneminde olduğu gibi kâfirler ve zalimler oldu. Bu Allah’ın yeryüzünde koyduğu bir yasasıdır ki kıyâmete kadar hiçbir zaman değişmeyecektir. Evet kitabımızın bu bölümünde özet olarak kısaca Nuh (a.s)’ın bir değerlendirmesinden sonra İbrâhim (a.s) gündeme alınacak.