240:"İçinizden vefat edip de geride eşler bırakanlar, eşlerinin evlerinden bir sene çıkarılmamasını ve geçimlerinin sağlanmasını vasiyet etsinler. Eğer kendileri çıkarlarsa onların örfe uygun olarak yaptıklarından dolayı size bir günah yoktur. Allah Azîzdir, hakimdir." Müfessirlerin çoğuna göre bu âyet Bakara sûresinin 234. âyetiyle nesih edilmiştir. "Sizden ölenlerin geriye bıraktıkları zevceleri, kendi kendilerine dört ay on gün beklerler..." (Bakara 234) Âyetiyle bu âyet nesih edilmiştir. Yâni kocası ölen kadınların kocalarının evinde bir yıl beklemeleri belki bir azimettir veya mubahtır. İlla da bir yıl beklemek zorunda değildirler. Ama dört ay on gün iddet beklemeleri farzdır. Ayrıca ölümü yaklaşan kocaların arkalarında bıraktıkları hanımları için bir yıllık nafaka vasiyet yapmaları Nisâ sûresindeki: "Bıraktıklarınızın dörtte biri hanımlarınızındır." (Nisâ: 12) Âyetiyle nesih edilmiştir. Yine şu hadis de bunun nesih edildiğini anlatmaktadır: "Mîrasçı için vasiyet yoktur." (Buhârî, Müslim) Kocası ölmüş kadın mîrasçılardan birisi olduğundan onun için ayrıca vasiyette bulunmanın yasaklandığı anlatılıyor bu hadiste. Böylece mîras âyeti ile vasiyet âyeti, dört ay on gün iddet bekleme âyetiyle de bir yıl bekleme hükmü nesih edilmiştir. Bazı müfessirler de bu âyetin mensuh olmadığını aksine yeni bir hükmün mevcut olduğunu söylemişlerdir. O da vefat eden kocanın kendi hanımının lehine, bir senenin sonuna kadar evinde kalmasını vasiyet etmesidir. Böylece kadının evinde dört ay on gün bırakılması farz, sene sonuna kadar kalması da mendup olacaktır. Yâni kadın isterse bir yıl kocasının evinde kalacak, dilerse bir yıl dolmadan çıkabilecektir. Şâyet kendileri çıkarlarsa, artık size bu konuda bir mesuliyet yoktur ifadesi de bunu anlatmaktadır.