Bakaraالبقرة

72:"Hani sizler bir adam öldürmüş de suçu başkala­rının üzerine atmıştınız ya. Halbuki Allah gizlediği­nizi açığa çıkaracaktı." İşte mesele buymuş. Hani siz bir nefis öldürmüştünüz de o ko­nuda böyle çelişkiye düşmüştünüz, yamuk yumuk davranışlar içine girmiştiniz. Onu saklıyor ve birbirinizin üstüne atıyordunuz. İşte Allah bunun açığa çıkarılması için bu ineği kesmenizi size em­retmiştir. Hani bir nefis öldürmüştünüz de. Nefis; kişi demektir, insan de­mektir. İnsanın bizzat kendisi demektir. Efendim işte insanda bir ruh vardır, bir de beden vardır filan diyorlar bunun aslı yoktur. Ne­fis insa­nın kendisi demektir. Yâni kişinin çamurdan meydana gel­miş bedeni ile Allah’tan gelmiş ruhunun bileşkesine insan denir veya kişi denir. Değilse işte insanda bir beden vardır, bir ruh, bir de nefis var­dır. Sen bunlardan sadece nefsi öldürmeye bak demek enayi­liktir; çünkü her nefis zaten ölümü tadacaktır. Zaten o diri kalmaya­cak ki. Sen ölecek olanı niye öldürmeye çalışıyorsun da? Bedenini diri tuta­caksın, ruhunu diri tutacaksın, canını diri tutacaksın, ama nefsini öldü­receksin olmaz bu! Yoktur İslâm’da. Ya ne? Nefis de­nilen şey bizzat insanın kendisidir. İnsan olma özelliğidir. Meselâ insanın sevmesi, nefret etmesi, kabul etmesi, reddetmesi, iman etmesi, küfretmesi gibi olaylar nefsin işidir. Yâni iman etme, red­detme insanın işidir. Ne sa­dece ruh yapar bu işi, ne de beden yapar. İkisi birleşince, o mükellef varlıktır ve o insanın kendisi ya­par bunu. İşte nefis bu anlama gelir ve bu nefsin de derecesi ol­maz o zaman. Ancak vasıfları olur. Siz bir insan öldürmüştünüz de, böyle onun katili konu­sunda alavere dalavere düşünüyordunuz. Bunun kim olduğunu saklayıp, suçu birbirinizin üstüne atmaya çalışıyordunuz. Allah da onun kim olduğunu açığa çıkaracak, yâni sizin gizledi­ğinizi açığa çıkaracak.