3. “Doğrusu Rabbimizin yüceliği her yücelikten üstündür. O, zevce ve çocuk edinmemiştir.” Aslında ced, dede demek değil, şeref demektir. Öyleyse bu ifade, Rabbimizin şerefi ne yüce oldu, anlamına gelmektedir. “Biz bu Kur’an’la Rabbimizin şerefinin çok yüce olduğunu anladık,” diyorlar. O kadar yüce, o kadar şerefli ki Rabbimiz, O’nun hiç kimseye, hiçbir şe-ye ihtiyacı yoktur. Ne sahibesi vardır O’nun, ne de veledi. Kadına da, çoluk çocuğa da ihtiyacı yoktur O’nun. Çünkü bütün bunlar bir ihtiyacın ifadesidir. Kadın, çoluk-çocuk bütün bunlar tamamlanma ihtiyacı duyulan bir eksikliğin ifadesidir ki, Rabbimizin böyle bir şeye asla ihtiyacı yoktur. Bizler namazlarımızda okuduğumuz “Subhaneke” duasıyla da aynı şeyi ortaya koyuyoruz.