21. “Bizimle karşılaşmayı ummayanlar:” Bize ya melekler indirilmeli, ya da Rabbimizi görmeliyiz" derler. Andolsun ki kendi kendilerine büyüklenmiş, azgınlıkta pek ileri gitmişlerdir.” Allah’la, Allah’ın hesabıyla, Allah’ın sorgulamasıyla karşılaşmayı ummayanlar. Dünyayı tatminkâr bulup, âhirete bir arzu duymayanlar, Allah’ı hesaba katmayanlar, âhireti inkâr edenler derler ki; bize melekler gelselerdi ya! Allah bizim üzerimize melekler gönderseydi ya. Yahut biz açık açık Rabbimizi görsek ya. Madem ki Allah bize me-saj gönderiyor, madem ki Allah bizim hayatımıza karışmayı murad ediyor, madem ki bir elçiyle bize bir hayat programı gönderiyor, o zaman niye bu işi melekleriyle yapmıyor? Niye her birerimize melekler indirmiyor? Niye bir melek heyetiyle vahyini gönder miyor? dediler. Tarih boyunca tüm peygamberlere söylenenin aynısını Rasulullah efendimize de söylediler. Evet bu yeni değil, öncekiler de aynı şeyleri söylediler. Önce-kiler de aynı şeyi istediler Allah elçilerinden. Yâni Allah vahiy gönder-mez, Allah hayata karışmaz. Eğer karışsaydı bunu mutlaka melekleriyle yapardı diyorlar. Bunlar samimi değiller. Bu istekler samimi is-tekler değildir. Âhireti inkâr eden, öteler âleminin hesabını, kitabını reddeden insanların kendi hevâ ve heveslerine göre konuştukları zırvalardan başka bir şey değildir bunlar. Muhakkak ki bunlar kibirlendiler, müstekbir davrandılar. Peygamberin Allah’tan getirdiklerine eyvallahsız davrandılar, ihtiyaçsız davrandılar ve azgınlaştıkça azgınlaştılar. Bu istek azgınlıktan başka bir şey değildir. Yâni kendilerine bir melek mi, yoksa bir insan mı gön-dereceğini Allah kendilerine mi soracaktı? Onlara mı danışacaktı Allah? Onlar mı yetkiliydi bu konuda? Allah’ın elçileri samimiyetle kendilerini uyaracaklar, kendilerini ateşten kurtarma yolunda her şeylerini fedâ edecekler, sonra da bu alçaklar diyecekler ki haydi doğruysanız Rabbimizi getirin de görelim. Allah’ı apaçık görmedikçe asla size inanmayız. Veya melekler gelsin de görelim. Azgınlıktan başka nedir bu? Şimdi melek isterler hainler ama: