Furkânالفرقان

36. “Âyetlerimizi yalanlayan millete gidin” dedik. Sonun-da o milleti yerle bir ettik.” İkisine birden dedik ki, âyetlerimizi yalan sayan, yok farz eden şu kavme gidin. Rablerinden aldıkları bu emirle Firavun ve toplumuna gittiler. Uyardılar onları. Küfür ve şirkten, Allah’ı hesaba katmadan bir hayat yaşamaktan, Allah’la savaşa tutuşmaktan vazgeçmeleri konusunda uyardılar onları. Allah’a imana, Allah’a kulluğa çağırdılar onları. Dâvetlerine icabet etmeyen Firavun ve hempalarına karşı uzunca kavgalar verdiler, mücâdeleler verdiler. Kitabımızın pek çok yerinde anlatılır konu. Kâfirlerle peygamberler arasında uzun bir dönem iman küfür kavgası sürüp gitti. Sonunda çok az insan hariç inanmadılar. Küfürlerinde direnç gösterdiler. Allah ve elçileriyle savaşlarında ısrar ettiler. Kendilerini, kendi görüşlerini, kendi hayat felsefelerini Allah elçilerinin getirdiği hayat programına tercih ettiler. Allah onların akıllarını başlarına getirmek için çeşitli belâlar, musîbetler, iptilalar gönderdi. Ama yine de adam olmadılar da: Biz de onların yerlerini, yurtlarını darmadağın ettik. Firavun ve çevresini, Firavun ve toplumunu, avenelerini darmadağın ettik. Ağızlarının payını veriverdik onların. Yerle bir ediverdik onları. Bir örnek daha verecek Rabbimiz: