Hacالحج

13. “Kendisine zararı faydasından daha yakın olana yalvarır. Yalvardığı şey ne kötü yardımcı ve ne kötü yoldaştır!” Evet onların dua edip yalvardıkları, kulluk ettikleri, sözünü din-ledikleri kimselerin zararları, faydasından daha çoktur. Bu insanlar kendilerine faydasından çok zararı dokunacak olanlara kulluk ederler. İşte görüyoruz, bu tür müşriklerin dua ettikleri, tapındıkları varlıkların kendilerine faydalarından çok zararları dokunmaktadır. Tanrıları onlara faydadan çok zarar getirmektedirler. O tanrı onların kendisine teslimiyetini gördükçe istedikçe istiyor artık onlardan. Kulluk istiyor, telsi-miyet istiyor, itaat istiyor, ekmek istiyor, su istiyor, para istiyor, vergi istiyor, kan istiyor, ilik istiyor, çocuklarını istiyor, istiyor, istiyor... Doyumsuzca her şeyini istiyor artık. Halbuki bu zavallı kullar kendilerine muhtaç olan, kendilerine zarar vermekten, kendilerini kullanmaktan başka bir şeyleri olmayan bu âcizleri bırakıp ta Rablerine kulluğa yöneliverseler onların kendilerine yapabilecekleri hiç bir şey olmadığı gibi Rableri de öteki tanrıları gibi kendilerinden, kullarından hiçbir şey istemiyor. Çünkü Allah kullarının tümünü doyurandır, ama kullarının doyurmasına muhtaç olmayandır. Allah kullarına rızık veren, ama kimsenin rızkına muhtaç olmayandır. Allah tüm kullarını koruyan, ama kullarının korumasına muhtaç olmayandır. Evet kullarının yaratıcısı, var edicisi olarak onlardan kulluk istiyor; ama Onun bizden istediği kulluk bizim menfaatimiz içindir. Bizim kulluğumuza ihtiyacı yoktur O’nun. Yeryüzünde hiç kimse kendisine kulluk etmese bu zerre kadar bile O’nun şanına nakısa getirmez. Ama beriki tanrılar işte görüyoruz kullarının vergisine muhtaç, kullarının korumasına muhtaç. Kullarının desteğini almadıkça bu tür tanrıların hiçbirisi varlığını sürdüremez. Kullarının sırtına basarak tanrılıklarını sürdürebiliyorlar. Hem de kullarına faydadan çok zarar veriyorlar. İşte görüyoruz, duyuyoruz. Adamlar en sadık kullarını, en samimi bağlılarını öl-dürüyorlar. En teslim adamlarını öldürebiliyorlar. Allah berisinde, Allah dunûnda kim büyüklenmiş, kim Allah makamına oturtulmuş, kime dua edilmiş, kime kulluk edilmişse ondan kullarına mutlaka zarar gelmiştir. Onlara kul köle olanlar mutlaka onun bir zararını görmüşlerdir. Çünkü o kullardan hangi biri onun makamına, onun konumuna, saltanatına göz dikmemiştir ki? O zaman elbette bize muhtaç olmayan, bize bağımlı olmayan, varlığı bize bağımlı olmayan, bizim sırtımıza basmayan, bizi satmayan, satmayacak olan, bizden geçinmeyecek olan, biz-den bir çıkarı olmayan Allah’ı bırakıp ta başkalarına dua etmemize, kulluk etmemize ne gerek var? Ne kötü arkadaş, ne kötü yoldaştır bu sahte tanrılar? İnsanı hem Allah’tan uzaklaştıran, hem de kullarına faydasından çok zararı dokunan çok kötü yoldaştır onlar.