5. “Ey İnsanlar! Öldükten sonra tekrar dirilmede şüphede iseniz bilin ki, ne olduğunuzu size açıklamak için, Biz sizi topraktan, sonra nutfeden, sonra pıhtılaşmış kandan, sonrada yapısı belli belirsiz bir çiğnem etten yaratmışızdır. Dilediğimizi belli bir süreye kadar rahimlerde tutarız; sonra sizi çocuk olarak çıkartırız, böylece yetişip erginlik çağına varırsınız. Kiminiz öldürülür, kiminiz de ömrünün en fena zamanına ulaştırılır ki, bilirken bir şey bilmez olur. Yeryüzünü görürsün ki, kupkurudur; fakat Biz ona su indirdiğimiz zaman harekete geçer, kabarır, her güzel bitkiden çift çift yetiştirir” Evet öldükten sonra dirileceğinize, hesaba çekileceğinize, yaptıklarınızın, yaşadığınız hayatın hesabını ödemek üzere Allah hu-zuruna gideceğinize inanmıyorsanız. Hesaba çekilmeyeceğinizi, sü-menaltı edileceğinizi zannediyorsanız. Eğer hayat bu hayattır. Hayat yaşadığımız bu dünya hayatıdır. Bunun dışında başka bir hayat yoktur. Bir daha asla dirilmeyeceğiz ve kimse bizi hesaba çekmeyecek diyorsanız. Eğer bir şüpheniz varsa bu konuda. Şunu iyi bilin ki Biz sizi topraktan yarattık. Adem (as) topraktan yaratıldı. Bizler de şu anda topraktan yaratılıyoruz. Öyle değil mi? Bizler de şu anda topraktan aldığımız gıdalarla oluşmuyor muyuz? Topraktan aldığı gıdalarla babalarımızda, analarımızda oluşan bir damla sudan meydana geliyoruz bizler. Evet Allah diyor ki sizi topraktan, sonra nutfeden, bir damla meniden, sudan, sonra alâkadan, sonra yaratılışı belli belirsiz bir çiğ-nem etten yaratıyoruz. Neden? Size varlığımızı ve kudretimizi açıkça gösterelim, sizin akıllarınızı erdirelim diye. Size varlığımızı ve kudretimizi ispat edelim diye. Size sizin üzerinizdeki egemenliğimizi, yaratıcılığımızı gösterelim diye. Size sizi kudretiyle böyle topraktan yaratıp merhale merhale adam edenin sizi tekrar diriltmeye muktedir olduğunu gösterelim diye. İstediğimizi rahimlerde belli bir süreye, yâni doğum vaktine kadar tutarız. Rahimlerde kalmasını dilediğimizi orada tutar, orada kalmasını istemediğimizi de rahimler düşürür. Sonra çocuk olarak sizi rahimlerden çıkarırız. Çocuk olarak sizi dünyaya getiririz. Bebek olarak yaratırız. Evet güçsüz kuvvetsiz bir çocuk, sonra gençlik çağına, ergenlik çağına ulaştırırız. Ona im-kân ve fırsat veririz. Kimileriniz bu arada ölür, kimilerinizi de ömrü-nüzün en rezil dönemine kadar yaşatırız da bildiğiniz şeyleri bilmez hale getiririz. Yâni insan yaşlandığı zaman çocukluk dönemine dö-nüyor. Tıpkı çocukluk dönemindeki gibi çok az şey bilir, ya da hiçbir şey bilemez hale gelir. Kuvveti gider. Aklı, şuuru kaybolur. Bunaklık ortaya çıkar. Daha önceden bildiğini bilmez olur. Şimdi, hal böyleyken nasıl oluyor da dirilişi inkâr ediyorsu-nuz? Rabbinizin bu gücünü, kudretini gözlerinizle gördünüz. Sizler hiç yokken topraktan yaratan Allah sizi tekrar diriltmeye, tekrar yaratma-ya güç yetiremez mi? İşte Rabbimizin öldükten sonra insanları dirilteceğine birinci delili budur. İnsanı böyle topraktan merhale merhale yaratan Allah, bir halden bir hale geçirerek var eden Allah elbette ölümünden sonra, toprak oluşundan sonra da onu tekrar diriltmeye güç yetirendir. Sonra: Yeryüzünü görürsün ki kupkurudur. Hiçbir canlılık alâmeti kal-mamıştır. Kış mevsimi her yer donmuştur, ölmüştür. Biz ona su indirdiğimiz zaman o ölü toprak hemen harekete geçer, bir kabarma, bir hareket, bir canlanma başlar. Ve onda göz alıcı her çeşit bitkiden çift çift bitiriverir Allah. Kim yapar bunu? Kim diriltir bu ölü ve don toprağı? Kim başlatır orada hayatı? Niye kış günü toprakta aynı canlılık yok? Baharla birlikte Allah’ın yağmur âyetinin inişiyle, Allah’ın vahyinin gelişiyle birdenbire diriliyor toprak. Evet ey kullarım, bir kendi yaratılışınıza, bir de ölü toprağın dirilişine bakın. Bakın da Allah’ın öldükten sonra sizleri nasıl dirilteceğini anlayın.