59. İşte bu, Rablerinin âyetlerini bile bile inkâr eden, peygamberlerine kafa tutan ve her inatçı zorbanın emrine uyan Âd milletidir.” İşte Âd, Rablerinin âyetlerine karşı inkârcı davrandılar. Rablerinden gelen hayat programına karşı büyüklendiler. Rablerinin âyetleriyle ilgilenmediler. Allah’ın âyetlerini örttüler, yok farz ettiler, görmez-den, duymazdan geldiler. Allah’ın kendilerinden istediği kulluğun, ha-yat programının yeryüzünde pratik örneği olan Allah’ın elçilerini gündemlerinden düşürerek, yok farz ederek bir hayat yaşadılar. Peygamberin örnekliliğini reddettiler, dinlemediler. Peygamberleri vasıtasıyla Allah’ın onların hayatlarına müdahalesine izin vermediler. Peygambere isyanı kendilerine din edindiler, peygamberin gösterdiği yol dışında kendilerine yol edindiler. Peygamber mesajına karşı ilgisiz kaldılar. Peygamberin getirdiği hayat programına rağmen kendilerine hayat programı yaptılar. Hayat programlarını peygambere sormadılar, peygamberi kullukta örnek almadılar, peygambere rağmen, peygamberin yoluna rağmen kendilerine başka başka yollar edindiler. Peygamberleri dinlemediler de: Her bir inatçı zorbanın emrine tâbi oldular. Peygamberi bı-raktılar da zorbaların peşine takıldılar. Zâlimlere boyun eğdiler. Peygamber kendilerine yol gösterdi, hakkı anlattı, hidâyete işaret etti, ama adamlar Allah’ın elçisini dinlemediler. Elçinin uyarılarına kulak vermediler. Elçinin getirdiği hidâyetle ilgilenmediler de içlerinde her bir inatçı zorbaya itaat ettiler. Peygamberi dinlemediler de içlerindeki bir kısım zâlim siyasetçileri dinlediler. Peygambere kulak vermediler de zâlimlere kulak verdiler. Onların yasalarını, onların hayat programlarını sahiplendiler. Kılık kıyafet konusunda, hayat konusunda, hayat programı konusunda, hukuk konusunda, eğitim konusunda, ekonomik ve siyasal yapılanmalar konularında peygamberi değil de başkalarını dinlediler. Zulümlerinden korktukları için tâğutlarınkini uyguladılar. Ama bu yaptıklarından ötürü: