23. “İnananlar ve yararlı işler yapanlar, içlerinden ırmaklar akan cennetlere konulurlar, Rablerinin izniyle orada temelli kalırlar. Oradaki dirlik temennileri: “Selâm!” dır.” İşte iman eden ve imanlarını amele dönüştüren, iman eden ve iman kaynaklı bir hayat yaşayan, iman eden ve hayatlarını imanlarıyla düzenleyen, iman eden ve imanlarının gereği sâlih ameller işleyenler zeminlerinden ırmaklar akan, ya da tahtı tasarruflarında ırmakların akıp gittiği cennetlere idhal edilirler. Rablerinin izniyle onlar orada ebedîyen, hiç çıkmamacasına, hiç kaybetmemecesine orada kalırlar. Orada onların birbirleriyle karşı karşıya geldikleri zaman birbirlerine mukabeleleri, hitap şekilleri, dirlik dilekleri sadece selâmdır. Birbirlerine esenlik dilerler. Birbirlerine selâmet temenni ederler. Birbirlerine İslâm’ı, teslimiyeti tavsiye ederler. Ya da Allah’ın Selâm olan ismini hatırlatırlar. Zaten bu dünyada da Allah’ın istediği müslümanca bir hayatı gerçekleştirmek üzere çırpınan kimselerin birbirlerine hitap şekilleri de selâm idi ve işte bu cennette de devam edecek. Birbirlerine dua ediyorlar, esenlik diliyorlar ve birbirlerini tebrik ediyorlar. Bundan daha güzel, bundan daha kârlı bir iş olur mu?