İbrâhîmابراهيم

40,41. “Rabbim! Beni ve çocuklarımı namaz kılanlardan eyle. Rabbimiz dualarımı kabul buyur. Rabbimiz! Hesap görülecek günde, beni, anamı babamı ve inananları bağışla.” Ya Rabbi beni ve çocuklarımı namazı ikâme edenlerden, namazı ayağa kaldıranlardan, namazı hayata hakim kılanlardan, hayata özdeş bir namaz kılan, namaza özdeş bir hayat yaşayanlardan eyle. Namazla tüm bedeni Senin emrine verenlerden eyle. Namaza devam edenlerden eyle. Ya Rabbi dualarımızı kabul buyur. Biz sadece sana dua ederiz, halimizi sadece sana arz eder, isteyeceklerimizi sadece Senden ister, sadece Seni yetkili biliriz. Sadece Sana sığınırız. Ya Rabbi hesap görülecek bir günde beni, anamı, babamı ve iman eden mü’minleri mağfiret edip bağışla. Bu duayı her mü’min yapar. Ebeveyni kâfir olanlar da yaparlar bu duayı. Çünkü bu bir dua kalıbıdır. Buradaki ebeveynden kasıt Hz. Adem (a.s)’a kadar mü’min olan tüm ebeveynlerimizdir. İşte İbrahim (a.s) da bu manada bir duada, bir istiğfarda bulunuyordu Rabbimize. Evet atamız İbrahim (a.s) in böyle bir duası var. Ya bu az ev-vel ifade ettiğimiz anlamda Hz. Adem atamızdan bu yana Allah dini-ne iman etmiş atalarını kastederek yapılmış bir duaydı. Yahut da bizzat kendi babası için yapılmış bir duaydı. Yâni ya Rabbi babam kâfirlerdendir, sapıklardandır. Ya Rabbi lütfunla ona doğru yolu göste-river, hidâyete ulaştırıp onun huysuzluklarını bitiriver anlamına bir duaydı. Tabi daha sonra böyle kâfir bir kişi baba da olsa onun hak-kında dua edip istiğfarda bulunmanın caiz olmadığına dair Rabbi-mizin uyarısı gelince İbrahim (a.s)böyle bir duadan vazgeçtiğini anlı-yoruz. Kimi müfessirler de bunu şöyle yorumlamışlar: İbrahim (a.s) in müşrik olan babası hakkındaki bu istiğfarı babası hayatta iken, henüz dönme, tevbe etme fırsatı varken bağışlanma ile ilgili olduğunu, bağışlanmanın da imanla ilgili olduğunu bildiği için hayatta iken ya Rab-bi sen onun aklını başına getir de iman etmesini sağla, iman nîmetini ona bahşet şeklinde yorumlamışlar. Yâni henüz hayattaysa ona iman yolunu göster, hidâyet yolunu göster, gidişini değiştir diye dua etmek caizdir. Ama kâfir olarak, müşrik olarak öldüğü belli olduktan sonra artık böyle bir insan için dua etmek de, istiğfar etmek de caiz değildir.