Kamerالقمر

23-25. “Semûd milleti uyaran peygamberleri yalanladı. İçimizden bir insana mı uyacağız? O zaman biz sapıklık ve delilik etmiş oluruz. Kitap, aramızda, ona mı verilmiş? Hayır, o pek yalancı ve şımarığın biridir” dediler.” Semûd kavmi de kendilerini uyarmak için gelmiş peygamberleri yalanladılar. Âd kavminden sonra gelen, Âd toplumunun torunları, dedelerinin helâkine şahit olmuş Semûd kavmi de aynen dedelerinin yolundan giderek Allah’ın elçisi Sâlih’i (a.s) yalanladılar, yok farz ettiler, gelmemiş kabul ettiler, ilgilenmediler, karşı geldiler. “İçimizden bir beşere mi tâbi olacağız?” dediler. “Bizden hiçbir farkı olmayan, bizim gibi yiyip içen bir insana mı uyacağız? Olacak şey mi bu? Senin bizden bir üstünlüğün yok ki! Malın, mülkün, ekonomik ve siyasal gücün yok ki! Sen sıradan birisin. Ne meleksin, ne de güçlü kuvvetli bir kabile reisi. Binaenaleyh böyle bir durumda biz asla sana tâbi olamayız” dediler. “Eğer biz senin gibi sıradan birine tâbi olursak sapıklık ve delilik etmiş oluruz” dediler. “Kitap aramızda ona mı verilmiş? Bula bula Allah onu mu bulmuş? İçimizde şöyle şöyle özellik sahipleri dururken vahiy ona mı gönderilmiş? Hayır hayır, o kendisine vahiy gelmediği halde büyük büyük laflar eden, bu lafları Allah’a izâfe iftirasında bulunan yalancı ve şımarığın birisidir” dediler. Adamların bütün bunları nereden çıkardıklarını anlamak müm-kün değil. Çünkü Allah’ın elçisi Sâlih (a.s) onlara ben bir ilahım, ben insan üstü bir varlığım filan dememişti. Ben istediğim her şeyi yaparım, benim her şeye gücüm yeter, beni Rabb ve İlah bilin, bana kulluk edin filan da dememişti. Hiçbir peygamber böyle bir şey dememiştir zaten. Tarih boyunca tüm peygamberlerin dediği sadece şudur: “Biz Allah’ın elçileriyiz. Biz de sizin gibi birer kul, birer insan, birer beşeriz. Bizim sizden farklı bir tek yönümüz var; o da Rabbimiz bizi elçi seçmiş, bize vahyini göndermiştir. Bizler de aynen sizler gibi Rabbimize kulluk etmekteyiz.”