14. “Biz insana, ana ve babasına karşı iyi davranmasını tavsiye etmişizdir. Annesi onu, güçsüzlükten güçsüzlüğe uğrayarak karnında taşımıştı. Çocuğun sütten kesilmesi iki yıl içinde olur. Bana ve ana babana şükret diye tavsiyede bulunmuşuzdur. Dönüş Banadır.” Biz insana ana ve babasına karşı iyi davranmasını tavsiye ettik. Evet Rabbimiz önce kendisine şirk koşmama emrini verdikten sonra ikinci emir olarak bunu veriyor. Görüyoruz ki Rabbimiz kendisine kulluk ve itaat istediği kitabının her bir yerinde kendisine kulluğun hemen yanı başında ana babaya itaat ve iyilik istemektedir. Çünkü onun annesi meşakkatten meşakkate, sıkıntıdan sıkıntıya geçerek onu karnında taşıdı. Evet anası büyük sıkıntılarla onu taşıdı. Sonra onu iki sene emzirdi. Memeden ayrılması da iki sene oldu. Dokuz ay onu karnında taşıdı, sonra iki sene de onu emzirdi. Gerçekten kolay değildir bu. Gündüz onun sıkıntısı, derdiyle, gece uykusuzluğuyla büyük meşakkatler çekti onu büyütünceye kadar. Bir ömür kendini çocuğuna fedâ eden ananın hakkını elbette Rabbimiz unutmayacak ve bunu bir yasaya bağlayacaktır. Ve işte üzerinde kendisinden sonra en büyük hak sahibi olan evlâda Rabbimiz şu emri vermektedir: Bana şükret, ana babana da teşekkür et. Bana şükret, varlığının Benden olduğunu bil. Sana verdiklerimi Benim yolumda kullan. Bana kul ol ve ana babanı da ihmal etme. Tabii Allah’a şükür etmeyen bir evlât ana babaya da teşekkürü ihmal edecektir. Allah hakkını tanımayan evlât elbette Allah hakkından dolayı gündeme gelen ana baba hakkını da tanımayacaktır. Veya kendilerine böyle bir evlât veren Rablerine şükretmesini bilemeyen ana babanın evlâtları da çoğunlukla ne Rablerine, ne de kendilerine şükrü bilir olmayacaklardır. Öyleyse analar ve babalar evlâtlarını evvela Allah’a hamd eder, Allah’a şükreder bir şekilde yetiştirmek, eğitmek zorundadırlar. Bunu yapmayan ebeveynin çocukları elbette kendilerine teşekkür borçlarının olduğunu bilemeyeceklerdir. İşte böylece birbirini takip eden, birbirine bağımlı olarak gelişen yanılgılar birbirini takip edecek, şükürsüz ana babaların evlâtları da hem onlara karşı, hem de Rablerine karşı şükürsüzlüğü sürdüreceklerdir. Ama unutmayın ki dönüşünüz Banadır diyor Rabbimiz. Dönüşünüz Banadır ve yaptıklarınızın hesabını Bana ödeyeceksiniz. Evet dönüşümüz Allah’a ise, hesabı O’na ödeyeceksek, bizi hesaba çekecek Oysa o zaman O’nun istediği bir hayatı yaşamak zorundayız. O’na şirk koşmadan, hiç kimseyi O’na ortak tutmadan, tüm hayatımızı O’na şükür yolunda, O’na kulluk yolunda yaşayacağız ve sebebi varlığımız olan ana babalarımıza da teşekkür edeceğiz. Ama şuna da çok dikkat edeceğiz: