Lokmânلقمان

2,3. “Bunlar, iyi davranan kimseler için rahmet ve doğru yol rehberi olan hikmetli Kitabın âyetleridir.” İşte hakim bir kitabın âyetleri. Hayata hakim olan bir Allah’ın hakim bir kitabının âyetleri. Hikmet sahibi, ilim sahibi bir Allah’ın mahza hikmet olan bir kitabının âyetleri. Hikmet, bilgi kendisinden olan ve o bilgisinden, hikmetinden yeryüzüne indiren, sizi bilgi ve hik-metiyle şereflendiren Allah’ın âyetleridir bunlar. İşte Hakîm olan bir Allah’ın yine Hakim bir kitabının âyetleriyle karşı karşıyasınız. Rab-binizin hikmetine muttali oluyorsunuz. Hikmet doğru bilgi, doğru hüküm, Allah bilgisi ve bu hikmete ulaşma yolu da kitap ve Resûlünün sünnetidir. Evet biz Müslümanlar hikmet sahibi olan, hikmetin kaynağı olan Allah’tan gelmiş bu kitapla hikmete ulaşacağız ve hayata hakim olacağız. Kesinlikle bilelim ki bu kitabı okuyan, bu kitabı tanıyan, bu kitapla beraber olan, hayatında bu kitabı hareket noktası kabul eden ve yaptıklarını bu kitaba dayandırarak yapan kimse hikmet sahibi kimsedir. Hikmet bilgiyle amelin, bilgiyle hayatın uyuşmasıdır. Hikmet bilginin yaşanması, bilginin amele dönüşmesi ve bilginin yerinde kullanılmasıdır. Bilgiye göre hayatın şekillenmesidir. Allah bilgisine, kitap bilgisine dayanarak insanın sözlerinin şekillenmesi, düşüncesinin, bakışının ve inanışının şekillenmesidir. Mü’minler bu kitap sayesinde hikmete ulaşacaklardır. Bu kitapla beraberlikleri sayesinde hikmet sahibi olacaklar, İsâbetli kararlar verecekler, tüm problemlerini Allah doğrularıyla çözümleyecekler ve hayatta yanılmazlık özelliğine ulaşacaklardır. Evet muhsinler için, Allah’ı görüyor muşçasına O’na kulluk edenler için bu kitap rahmettir, hidâyettir, yol göstericidir. Sürekli Allah kontrolünde, Allah murakabesinde olduklarının bilinci içinde Allah’a kul olamaya çalışan mü’minler için bir hidâyettir, bir rahmet kapısıdır bu kitap. Peki kimdir bu kitabın kendilerine rahmet olduğu kimseler? Kimdir bu Allah’ın kendilerine açtığı rahmet kapısından girenler? Kim dir bu muhsinler, muttakiler? Ne özellikleri varmış onların? Nasıl kimselermiş ki Rabbimiz onlara bu kadar değer veriyor? Niye Rabbimiz sadece bunlara ayrıcalık tanıyor? Niye bunlara cennet var diyor da başkalarına demiyor? Allah’ın beğenisine ulaşan bu insanlar kimlermiş? Bakın bundan sonraki âyetinde Rabbimiz onları şöylece tanıtıyor bize: