19,20. “Onunla, içinde, yediğiniz birçok meyveler bulunan hurmalık ve üzüm bağları, Tûr-i Sina'da yetişen, yiyenlere yağ ve katık veren zeytin ağacını var ettik.” O indirdiğimiz suyla sizler için hurmalıklar, üzümler, bağlar bahçeler var ettik. İşte Rabbimizin indirdiği suyla meyve veren ağaçlar. İşte Rabbimizin indirdiği suyla bize rızık olacak bağlar, bahçeler, ekinler, hububatlar, meyveler, sebzeler, üzümler... Siz onlardan yemektesiniz. Sonra Bunları da bizim gözlerimizin önünde birer âyet olarak sundu Rabbimiz. Bu âyetlerimizi de mi görmüyor bu adamlar? Bu âyetler üzerinde de mi düşünmüyorlar? Bunlar da mı bir şey ifade etmiyor bu adamlara? Hiç düşünmüyorlar mı? Gökyüzünden Rab-bimiz şu suyu indirmeseydi bir damla su bulabilecekler miydi? Yeryüzünden bitkileri çıkarmasaydı, buğday bitirmeseydi bir tek buğday tanesi bulabilecekler, yaratabilecekler miydi? Ne yiyeceklerdi? Nasıl yaşayacaklardı? Hiç düşünmüyorlar mı? Allah’ın takdiri ve yaratması olmasaydı bir tek meyve bulabilir miydiniz? Bir tek yağmur tanesi indirebilir miydiniz? Bir tane hurma meydana getirebilir miydiniz? Mûsâ (as)‘a vahyin geldiği Tûr-i Sina’da bir ağaç çıkardık, bir ağaç var ettik ki ondan hem bir yağ gelir, hem de yiyenler için bir katık olur. Bu zeytin ağacıdır. Zeytinin kendisi de yiyecektir, katıktır, ondan yağ da çıkarılmaktadır. Rabbimiz lütfundan, kereminden o zeytin ağacını da sizin emrinize sunmuştur.