Mutaffifînالمطففين

13. “Ona âyetlerimiz okunduğu zaman “Öncekilerin masalları” der. Bu kitap esatıyr’ul evvelindir. Bu eskilerin yazdıkları satırlar, bu eski kitaplardaki sayfalardır. Bunlar çok eski şeyler. Eski şeyler, eski-miş şeyler bunlar. Bize göre daha çağdaş, daha biz ifadeli, daha bizim hayatımızı içeren, işte şehrimizle, kentimizle, belediyemiz, parlamentomuzla, atımız, arabamızla, parkımız, plajımızla, radyomuz, televizyonumuzla ilgilenen bize yönelik, yeni kitaplar olmalı. Yani daha çağdaş, daha özgün, daha yeni kitaplar olmalı diyorlar. Yeni satırlar arıyorlar adamlar. Veya, “Efendim işte bunlar on üç asır öncesine ait şeyler. Ya da işte imamlar dönemine, mezhepler dönemine ait şeyler. İmamlar döneminde, mezhepler döneminde ayarlanmış uyarlanmış şeyler” de-meye çalışıyorlar. Garip ama bu alçakların dediklerini şimdi Müslümanlar söylüyor. Bu mitoloji, yani efsane diyorlar. Kur’an’ın istediği hayatı mitoloji, efsane görmeye çalışıyorlar. Müslümanlar yapıyor bunu. “Efendim o peygamberdi, elbette kitabı o anlayacaktı. Biz peygamber değiliz ki! Biz onun gibi değiliz ki bu kitabı anlayabilelim!” diyorlar. “Efendim onlar Sahâbeydi, elbette bu kitabı onlar anlar ve yaşarlardı” di-yorlar. “Yani şimdi bizler Sahâbe miyiz ki bu kitabın âyetlerini anlamak ve yaşamakla sorumlu tutulalım? Mümkün değil arkadaş, bugün bunu yapmak!” diyorlar. “Kardeşim eğer Müslümansan, Müslüman ol-duğunu iddia ediyorsan o zaman kızını böyle giydireceksin, hanımını böyle eğiteceksin, şuradan kazanacak, şurada harcamayacaksın, bu devirde kesinlikle bunları yapmak mümkün değildir” diyorlar. “Belki o devirde, eski zamanlarda bunları yapmak mümkündü, ama bu devirde kesinlikle olmaz bu diyorlar. Namazsız, abdestsiz olmaz diyeceksin, çaysız bir hayat düşüneceksin, televizyonsuz bir hayat düşüneceksin vallahi bu devirde imkanı yok, olmaz bunlar!” diyorlar. Allah korusun, ama dünkü namussuzların ahlâksızların, kâfirlerin söylediklerini bugün Müslümanlar söylüyorlar. Kendilerine Allah’ın âyetleri okunduğu zaman kendilerine Allah’ın emirleri duyurulduğu zaman bunlar esatıyr’ul evvelîn diyorlar. Yani bunlar bir zamanlar insanların uyguladıkları ama bu zamanda uygulama imkânı olmayan şeylerdir diyorlar.