Rûmالروم

45. “Çünkü Allah inanıp yararlı iş işleyenlere lütfundan karşılık verecektir. Doğrusu O, inkârcıları sevmez.” İman eden, iman kaynaklı bir hayat yaşayanlara, iman edip imanlarını hayatlarında sâlih amel olarak görüntüleyenlere, hayatlarını imanlarıyla düzenleyenlere kendi fazlından bol bol mükâfatlar vermek, onların gözlerini, gönüllerini aydın etmek için Allah işte böyle mü’minleri diriltir ve cennetine gönderir. Ama Allah kâfirleri hiç mi hiç sevmez. Çünkü o kâfirler de Rablerini sevmiyorlardı. Rablerinin dinini, Rablerinin hayat programını reddederek kendi dünyalarına kendileri karar veriyorlardı. Allah’ı hayatlarına karıştırmıyorlardı. Yaratan, rızık veren, öldüren, dirilten, hesaba çekecek olan Allah’ı hesaba katmadan bir hayat yaşıyorlardı. Dinlemediler Allah’ı, dinlemediler kitabı, dinlemediler peygamberi. Bundan dolayı da Allah onları sevmedi. Sevseydi elbette Müslümanlara haksızlık yapmış olurdu. Müslümanlar Allah’ın âdil olduğuna inandılar. Çünkü Allah kendisini onlara böylece haber verdi. Allah doğru söylerdi. Elbette âdil olan Allah adâletiyle hükmedecekti.