Sâdص

77,83. “Allah: “Defol oradan, sen artık kovulmuş birisin. Ceza gününe kadar lânetim senin üzerindedir” dedi. “Rabbim! Dirilecekleri güne kadar beni ertele” dedi. Allah: “Sen bilinen güne kadar erteye bırakılanlardansın” dedi. İblis: “Senin kudretine andolsun ki, onlardan, sana içten bağlı kulların bir yana, hepsini azdıracağım” dedi. Nerede ve ne zaman olduğunu bilmediğimiz bu diyalogdan sonra şeytan rahmetten kovuldu. Sonra Allah’tan bir imkân istedi. Rabbimiz ona bu imkânı verdi. O da dedi ki, “izzetin üzerine yemin ederim ki!” Bakın şeytan Allah’ı çok iyi biliyor. İzzeti üzerine yemin edilecek varlığı, izzet ve şeref sahibini biliyor, tanıyor. Ama demek ki bilmekle iman etmek ayrı ayrı şeylermiş, buradan bunu anlıyoruz. Yine Rabbimizin haber vermesiyle anlıyoruz ki, biz iyi bir Müslüman olursak şeytan bize hiçbir şey yapamayacakmış. İşte şeytanın böyle dediğini, bize Rabbimiz haber veriyor. Bu haberle ilgilenirsek Rabbi-miz bizi onun şerrinden koruyacaktır.