Saffالصف

1. “Göklerde olanlar da yerde olanlar da Allah’ı tes-bih ederler. O, güçlüdür, Hakîmdir.” Göklerde ve yerde olanların tamamı Allah’ı tesbih ederler. Göklerde ve yerde canlı-cansız ne varsa hepsi Allah’ı tesbihe lâyık görür. Hep hatırlanması, gündemde tutulması, konuşulması, anlatılması gereken sensin Allah’ım, derler. Göklerde ve yerdeki tüm varlıklar böyledir. Çünkü onların boyunlarındaki kulluk iplerinin ucu doğuştan Allah’ın elindedir. Hepsi de Rabblerine boyun büküp teslim olmuşlardır. Hepsi de sadece Allah’ı dinlemektedirler. Hepsi üzerinde Allah yasaları hakimdir. Ama insan bunlardan farklıdır. İradeli oluşuyla, boynundaki ipin ucu doğuştan kendi elinde oluşuyla öteki varlıklardan farklı olan insan iki gruptur. Kimisi tıpkı öteki varlıklar gibi doğuştan boynunda getirdiği kulluk ipinin ucunu Rabbine teslim etmiş, Rabbini tesbihe, kulluğa, itaate, teslimiyete lâyık görürken, kimisi de O’nu tesbihe lâyık görmemektedir. Halbuki Allah Azîz ve Hakîmdir. Allah mutlak güç, kuvvet, hik-met ve hâkimiyet sahibidir. Tüm varlıkların, tüm kullarının hayatında egemen olan Odur. Peki o zaman bir düşünelim. Hayatımıza hakim olan kim? Kimin egemenliğinde bir hayat yaşıyoruz? Bizim adımıza aldığı kararları en doğru olan Allah iken acaba hayatımızda Rabbi-mizin isteklerinin, arzularının, âyetlerinin kaçta kaçı var, bunu bir düşünelim.