12. “Suçluları Rablerinin huzurunda, başları öne eğilmiş olarak: “Rabbimiz! Gördük, dinledik, artık bizi dünyaya geri çevir de iyi iş işleyelim; doğrusu kesin olarak inandık” derlerken bir görsen!” Suçluların vaziyetlerini bir görsen peygamberim. Rablerinin huzurunda suspus olmuş, başları önlerine eğilmiş, tıraşları görünmüş, tıpkı suçlu bir kölenin efendisinin huzurunda perişan bir vaziyette duruşu gibi yıkılışlarını, zilletlerini, horluklarını bir görseydin. Bugün dirilişi reddedenler, olmaz, biz asla bir daha dirilmeyeceğiz. Asla hesaba çekilmeyeceğiz. Öldükten sonra toprak olup gideceğiz. Sümen altı edileceğiz diyerek bir hayat yaşayanları, hayatlarını, amellerini âhi-retin yokluğuna bina ederek sorumsuzca bir dünya yaşayanları o gün bir görseydin. Rabb’ımız o gün onların halet-i ruhîyelerini, perişanlıklarını anlatıyor. Başları önlerine düşmüş olarak bakın diyorlar ki: Rabbena, ey bizim Rabbimiz. Ey bizim yasa belirleyicimiz, ey bizim yaratıcımız, sahibimiz. Alçaklar o gün anladılar Allah’ın Rableri olduğunu. Halbuki dünyada başka Rableri, başka efendileri, başka yasa belirleyicileri, başka program yapıcıları vardı. Dünyada yasalarına toz kondurmadıkları başka Rableri vardı. Dünyada sözünü dinledikleri, arzularını yerine getirdikleri, hayatlarında söz sahibi bildikleri başka efendileri vardı. Şimdi anladılar ki Ondan başka Rab yok. Şimdi anladılar ki ondan başka egemenlik sahibi yok. Geçmiş olsun. Bunu bugün diyeceklerdi. Bunu bugün kabul edecekler ve O Rabbin istediği gibi bir hayat yaşayacaklardı. Bakın reddetme imkânlarının olmadığı bir ortamda diyorlar ki, ey bizim Rabbimiz, biz gördük, biz anladık, biz işittik ki bu işin doğrusu buymuş. Biz kesinlikle anladık ve bildik ki Senden başka Rab yokmuş. Anladık ki diriliş varmış, hesap varmış, cennete ve cehennem varmış. Ya Rabbi ne olur, bizi dünyaya bir daha geri çevir de sâlih bir hayat sürelim. Yalnız Seni Rab ve İlâh bilelim. Âyetlerini dilimizden düşürmeyelim. Kitabını elimizden bırakmayalım. Senin istediğin gibi Müslümanca bir hayat yaşayalım. Seninle çatışma içine girmeyelim. Elçilerini reddetmeyelim. Geçmiş olsun. Rabbimize sonsuz hamd ü senâlar olsun ki bakın yarın mutlak olacakları Rabbimiz bize bugünden olmuş gibi haber veriyor. Yâni eğer şu anda bir yanılgı içindeysek yarın ya Rabbi, ne olur bizi dünyaya bir daha gönder de sâlih bir hayat yaşayalım diyeceğimizi şimdi haber veriyor. Öyleyse şu anda daha ölmediğimize göre Allah’ın istediği bir hayata yönelme imkânına sahibiz. Allah’ın yardımıyla şu anda kazanma imkânımız vardır. Ve işte mü’minle kâfirin farkı burada ortaya çıkıyor. Allah’a, Allah’ın gönderdiği şu kitaba ve peygambere inanmayan, Allah’ın bu haberlerinden mahrum yaşayan kâfirler bunu göre-miyorlar, bilemiyorlar. Bu gerçeklerden habersiz olunca da yanlışını anlayamıyorlar, yanlışlarından dönemiyorlar. Böyle bir zavallılığı yaşıyorlar. Yaşadıkları hayatı sorgulama imkânı bulamıyorlar. Yaşadıkları bu pis hayatın kendilerini cehenneme doğru götürdüğünü bilemi-yorlar. Ancak o gün dirilince iş işten geçtikten sonra anlıyorlar, eyvah diyorlar, geri dönüş istiyorlar ama hepsi nafile. Lâkin biz akıllı Müslümanlar bu gerçekleri burada görüyoruz, eğer tevbe etmemiz gerekiyorsa burada tevbe ediyoruz, geri dönmek istiyorsak burada dönüyoruz ve böylece Allah’ın lütfuna ulaşıyoruz elhamdülillah.