73 ila 75. ayetlerin nüzul sebebi hakkında şu görüşler kaydedilmiştir: a. Sakif Kabilesi Allah Resûlü’ne (sav) gelip, “Bize bir yıl daha Lât’a tapma izni ver ve Mekke vadisini haram/kutsal ilan ettiğin gibi bizim vadimizi de kutsal ilan et. Arapların üstünlüğümüzü görmesini istiyoruz.” dediler. Allah Resûlü (sav) bu tekliften hoşlanmayınca Sakifliler, “Allah böyle emretti dersin.” dediler. Bunun üzerine bu ayetler indi. b. Müşrikler Allah Resûlü’ne (sav), “Parmak ucuyla da olsa ilahlarımıza dokunmadan seni bırakmayız.” dediler. Nebi (sav), “Yapsam ne olur ki? Allah benim onlardan hoşnut olmadığımı biliyor.” diye düşündü ve bu ayetler indi. c. Kureyş, Allah Resûlü (sav) ile özel bir görüşme yaptı. Sabaha kadar ona, “Sen efendimizsin, efendilerimizden birinin oğlusun.” diyerek onu övdüler. Neredeyse bazı isteklerine, “Evet.” diyecekti ki bu ayetler indi. d. Müşrikler, Allah Resûlü’nün (sav) köle ve fakirleri yanından uzaklaştırmasını istediler. Bunun üzerine bu ayetler indi. (bk. Zâdu’l Mesîr, 3/527) Tevhid davetçileri, tarih boyunca müşriklerin korkutucu tehditleri ve saptırıcı teklifleriyle karşılaşmışlardır. Allah (cc) iki durumda da müminlere yol göstermiştir. Saptırıcı teklifler için 6/En’âm Suresi'nin 53. ve 17/İsrâ Sures'nin 73 ila 75. ayetlerine, tehditler için 6/En’âm 82. ayetine bakabilirsiniz.