Şûrâ الشورى
51. Ayet
وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَرَٓائِ۬ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِاِذْنِه۪ مَا يَشَٓاءُۜ اِنَّهُ عَلِيٌّ حَك۪يمٌ
Vahyetmek, perde gerisinden (konuşmak) veya izniyle vahyeden bir elçi/melek göndermesi dışında, Allah’ın bir insanla konuşması olacak şey değildir. Şüphesiz ki O, (zatı ve sıfatları en yüce olan) Aliy ve (hüküm ve hikmet sahibi olan) Hakîm’dir.
Tefsir
Tefhîmü'l-Kur'ân
51- Kendisiyle Allah'ın konuşması, bir beşer için olacak (şey) değildir;(78) ancak bir vahy ile(79) ya da perde arkasından(80) veya bir elçi gönderip kendi izniyle dilediğine vahyetmesi (durumu) başka.(81) Gerçekten O, yüce olandır, hüküm ve hikmet sahibidir.(82)