Zumer الزمر
22. Ayet
اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّه۪ۜ فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللّٰهِۜ اُو۬لٰٓئِكَ ف۪ي ضَلَالٍ مُب۪ينٍ
Allah’ın göğsünü İslam’a açtığı ve Rabbinden bir nur üzere olan kimse ile (kalbi mühürlenmiş ve karanlıklar içinde bırakılmış kimse bir olur mu hiç)? Allah’ın zikrinden yana kalpleri katı olanların (Allah anıldığı hâlde kalpleri yumuşamayanların) vay hâline! Bunlar, apaçık bir sapıklık içerisindelerdir.
Tefsir
Tefhîmü'l-Kur'ân
22- Allah, kimin göğsünü İslam'a yarıp-açmışsa,(40) artık o, Rabbinden olan bir nur üzerindedir,(41) (öyle) değil mi? Fakat Allah'ın zikrinden (yana) kalpleri katılaşmış(42) olanların vay hallerine. İşte onlar, apaçık bir sapıklık içindedirler.