Saffât الصافات
102. Ayet
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ اِنّ۪ٓي اَرٰى فِي الْمَنَامِ اَنّ۪ٓي اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۜ قَالَ يَٓا اَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۘ سَتَجِدُن۪ٓي اِنْ شَٓاءَ اللّٰهُ مِنَ الصَّابِر۪ينَ
Çocuk onunla beraber iş yapıp koşuşturma çağına erişince, dedi ki: “Oğulcuğum! Rüyamda seni kestiğimi görüyorum. Sen ne düşünürsün (bu konuda)?” (İsmâîl) dedi ki: “Babacığım! Emrolunduğun şeyi yap. İnşallah beni sabredenlerden bulacaksın.”
Tefsir
Tefhîmü'l-Kur'ân
102- Böylece (çocuk) onun yanında koşabilecek çağa erişince (İbrahim ona) : "Oğlum" dedi. "Gerçekten ben seni rüyamda boğazlıyorken görüyordum.(58) Bir bak, sen ne düşünüyorsun."(59) (Oğlu İsmail) Dedi ki: "Babacığım, emrolunduğun şeyi yap.(60) İnşaallah, beni sabredenlerden bulacaksın."