Âl-î Îmrânآل عمران

اَلَّذ۪ينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ ا۪يمَانًاۗ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَك۪يلُ

Ew in ku; dema ji wan re gotibûn: “Însanan (ji bo şer) li hemberî we civîyane” ji wan bitirsin.” îmâna wan zêde bû û gotin: “Allah besî me ye, ew çi xweş wekîl e.”