Âl-î Îmrânآل عمران

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنّ۪ي وَضَعْتُهَٓا اُنْثٰىۜ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۜ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰىۚ وَاِنّ۪ي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنّ۪ٓي اُع۪يذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّج۪يمِ

Dema ku zarok welidand gotibû: “Rabbê min! Min keçikek anî! -Lê Allah çêtir dizanibû ku wê çi anîye-. Zaroka keç ne wekî kur e, min navê wê Meryem danî. Ez wê û zurîyeta wê, ji şeytanê recimandî/qewirandî bi te diparêzim.