Âl-î Îmrânآل عمران

ذٰلِكَ مِنْ اَنْبَٓاءِ الْغَيْبِ نُوح۪يهِ اِلَيْكَۜ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُونَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُونَ

Ev (agahîyên hanê), xeberên ji xeybê ne ku em ji te re wehîy dikin. (Nexwe) dema ku ji bo kî ji wan wê xwedîtî li Meryem bike (ji bo pişkê) qelemên xwe diavêtin, tu ne li cem wan bûyî. Wê dema wan nîqaş dikirin jî tu ne li cem wan bûyî.