Âl-î Îmrânآل عمران

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا ل۪ي مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُونُوا رَبَّانِيّ۪نَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَۙ

“Ji tu beşerî re/pêxemberî re selahîyet tuneye ku Allah; Kitêb û hikmet û nubûwet dabe wî û paşê ew rabe ji însanan re bibêje: “Dev ji Allah berdin û ji min re îbadetê bikin.” Lê belê (ew pêxember wiha dibêje): “Bi saya wê Kitêba ku hûn hîn dikin/dielimînin û hûn hîn dibin/dielimin ji Rabbê xwe re bibin rabbanî/evdên xalis.”