Âl-î Îmrânآل عمران

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ م۪يثَاقَ النَّبِيّ۪نَ لَمَٓا اٰتَيْتُكُمْ مِنْ كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَٓاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِه۪ وَلَتَنْصُرُنَّهُۜ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْر۪يۜ قَالُٓوا اَقْرَرْنَاۜ قَالَ فَاشْهَدُوا وَاَنَا۬ مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِد۪ينَ

(Bi bîr bînin!) Dema Allah ji pêxemberan peyman girtibû (û gotibû): “Dema min Kitêb û hikmet da we; paşê ji we re Rasûlekî ku ya li ba we tesdîq bike were, îmân pê bînin û jê re bibin alîkar.” Got: “Ma we ev qebûl kir û we giranîya vê peyvê hilgirt?” Gotin: “Em îqrar/qebûl dikin.” (Allah) got: “Şahid bin! Ez jî bi we re ji şahidan im.”