A’rafالأعراف

وَاِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَٓا اٰبَٓاءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۜ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَٓاءِۜ اَتَقُولُونَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

Dema (wekî tewafkirina Kâ'be’yê wek tazî) xerabîyekê dikin (wiha) dibêjin: “Me bavûkalên xwe li ser vê rêyê dît. Allah ev tişt li me emir kir.” Bibêje: “Bêguman Allah emrê xeranîyê/fuhşîyatê nake. Ma hûn der heqê Allah de tiştên ku hûn pê nizanin dibêjin?”