فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِۙ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَل۪يكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنّ۪يۚ وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهُ مِنّ۪ٓي اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِه۪ۚ فَشَرِبُوا مِنْهُ اِلَّا قَل۪يلًا مِنْهُمْۜ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مَعَهُۙ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِه۪ۜ قَالَ الَّذ۪ينَ يَظُنُّونَ اَنَّهُمْ مُلَاقُوا اللّٰهِۙ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَل۪يلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَث۪يرَةً بِاِذْنِ اللّٰهِۜ وَاللّٰهُ مَعَ الصَّابِر۪ينَ
Dema ku Talût, bi leşkerên xwe ve bi rê ketin wiha got: “Bêguman wê Allah we bi çemekî îmtîhan bike. Kî ji ava wê vexwe ew ne ji min e. Ji xeynî kesê ku bi destê xwe mistekî/çengekî jê vexwe ew ne tê de, kî jê venexwe ew ji min e.” Lê ji wan, ji pir kesên hindik pê ve hemûyan ji wê avê vexarin. Dema ku Talût û yên îmân bi wî anîne (li çem ketin û) jê derbas bûn (hinek ji wan) gotibûn: “Îro li hemberî Calût û leşkerên wî hêza me ya şerkirinê tune (em nikarin bi wan re şer bikin).” Ew ên îmân anîbûn ku (roja axîretê) wê bigihîjin Allah, wan jî wiha gotin: “Gelek komên hindik hene ku biîznillah komên pirzêde mexlûb kirine.” Allah, bi sebirvanan re ye.