71Sûreya Baqara
قَالَ اِنَّهُ يَقُولُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَا ذَلُولٌ تُث۪يرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِي الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَا شِيَةَ ف۪يهَاۜ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّۜ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا يَفْعَلُونَ۟
Got: “Allah wiha dibêje: “Ew çêlekek e ku; ne ketîye binê nîr de û ne cot kiriye û ne jî zevî av daye. Ew bê qisûr e û tê de belekîyek tune. Gotin: “Te niha rast got” û wê çêlekê serjê kirin. Lê hindik mabû ku vêya nekirana.
Jêrenot
(Benî Îsraîlîyan, dema ku vê emrê bihîstin di heman demê de îtaet bikirana kijan çêlekê serjê bikirana ji bo wan meqbûl bû. Di îtaeta emrê Allah de her çiqas înyad/serhişkî dikirin ew kar li ser wan herî zortir dibû. Piştre şertên li ser wan pir giran bû. Wisan ku hema hema çêlekeke ku serjê bikin peyda nedikirin û di encamê de wê helak bibûna. Di vê qiseyê de tiştê ku em jê fêm bikin ev e: Dema ku em Îslamê nas dikin/hîn dibin, dibe ku hin emir û nehîyên wê li nefsa me giran bê. Di vê mijarê de rêya hêsankirinê avêtina pêgavan e. Dûaya herî qewî îcabet û îtaeta emir e. Dema ku evd vê îradeyê têxe holê, wê bibîne ku hêsankirin û alîkarîya Allah (ac) di pey de tê. Bnr:4/Nîsa, 66-70)