4Sûreya Ehzâb
مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ ف۪ي جَوْفِه۪ۚ وَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰٓـ۪ٔي تُظَاهِرُونَ مِنْهُنَّ اُمَّهَاتِكُمْۚ وَمَا جَعَلَ اَدْعِيَٓاءَكُمْ اَبْنَٓاءَكُمْۜ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْۜ وَاللّٰهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّب۪يلَ
Allah, di nava tu zilamî de du heb qelb nexuliqandîye. Wan jinên we yên ku we (bi wê gotina ‘tu ji bona min weke pişta dêya min î û tu ji min re heram î’) “zihar” li wan kiriye (Allah, li ser vê gotina we wan ji bo we) di şûna dêya we nagire. (Allah) Nevîsîyên/Kurmarîyên we jî nekiriye zarokên we. Ev, gotin in ku hûn bi devên xwe dibêjin. Allah, ya heq dibêje û digihîjîne ser rê (ya rasterast).