6Sûreya Ehzâb
اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِن۪ينَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهُٓ اُمَّهَاتُهُمْۜ وَاُو۬لُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ ف۪ي كِتَابِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمُهَاجِر۪ينَ اِلَّٓا اَنْ تَفْعَلُٓوا اِلٰٓى اَوْلِيَٓائِكُمْ مَعْرُوفًاۜ كَانَ ذٰلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا
Nebî, ji mumînan re ji nefsa wan herî nêzîktir/herî pêştir e. Hevjînên wî jî dêyên/dayîkên wan in. Li gorî Kitêba Allah ew kesên eqreba ne ji wan mumînên din û ji muhaciran zehftir nêzîkî hev in. Lê hûn qencîyekî li dostên xwe bikin ne tê de. Ev, di Kitêbê de hatîye nivîsandin.
Jêrenot
(Di salên hicretê ya pêşîn de, Muhacir û Ensar bi pêwendîya biratîyê ku di navbera wan de hatibû pêkanîn ji hevdu re dibûn waris. Allah (ac) bi vê ayetê diyar kir ku waristîya kesên ku di navbera wan de pêwendîya eqrebatîyê heye bêhtir munasib e. Kesên daxwaz bike bi awayê xelat û wesîyet û hîbe jî dikare qencîyê bi birayê xwe bike. (Darekutnî, 4158; Hakîm, 8005; Ibnî Ebî Hatîm, 4854))”