124Sûreya En’am
وَاِذَا جَٓاءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَٓا اُو۫تِيَ رُسُلُ اللّٰهِۜ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُۜ سَيُص۪يبُ الَّذ۪ينَ اَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَد۪يدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ
Dema ji wan re ayetek/mucîzeyek bê, dibêjin: “Heta ew (rîsalet) a ji pêxemberên Allah re hatîye ji me re jî neyê dayîn em tu carî îmân naynin.” Allah, herî çêtir dizane ku wê rîsaleta xwe bide kî. Ji gunehkarên mucrîm re ji ber kemînên danîne li îndallah/li cem Allah zillet/riswatî heye û wê ezabekî dijwar li wan bikeve/îsabetî wan bike.