قُلْ لَٓا اَجِدُ ف۪ي مَٓا اُو۫حِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُٓ اِلَّٓا اَنْ يَكُونَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَسْفُوحًا اَوْ لَحْمَ خِنْز۪يرٍ فَاِنَّهُ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِه۪ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ
Bibêje: “Di nava wan ayetên ku ji min re wehîy bûne de ji bo kesê nanxwer re; ji xeynî (wê ya negihîştîye kêrê) mirar û xwîna herikandî û goştê beraz -ku bêşik ew, pîs e- an jî heywaneke ji xeynî Allah navê yekî din hatibe zikirkirin û li ser fisqê hatîye serjêkirin ne tê de, ez tiştekî heramkirî nabînim. Kî jî mecbur/di zorê de bimîne û zêde pê de neçe û ji sînor dernekeve dikare ji evanan bixwe, bêguman Rabbê te (yê ku gunehan dibexşîne/efû dike û disitirîne û ji aqubeta gunehan evdên xwe diparêze) Xafûr û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.”