19Sûreya En’am
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةًۜ قُلِ اللّٰهُ شَه۪يدٌ بَيْن۪ي وَبَيْنَكُمْ وَاُو۫حِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِه۪ وَمَنْ بَلَغَۜ اَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۜ قُلْ لَٓا اَشْهَدُۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَاحِدٌ وَاِنَّن۪ي بَر۪ٓيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَۢ
Bibêje: “Ma şahidîya kî herî mezin e?” Bibêje: “Di navbera min û we de Allah şahid e. Ev Qur'ana ji min re hatîye wehîykirin ku ez we û kesên deng bigihîje wan, pê hişyar bikim. Nexwe hûn şahidî dikin ku ji xeynî Allah hin îlâhên din hene?” Bibêje: "Ez tu carî şahidî li vêya nakim.” Bibêje: “Bêguman ew yek îlâhekî bi tenê ye. Ez ji tiştên ku hûn jê re dikin şirîk, berî me.”
Jêrenot
(Giregirên Qureyşîyan hatin cem Rasûlullah (ass) û wiha gotin: “Ya Muhammed! Tu kes şahidîya rastîya te nake. Me ji Cihûyan û ji Filleyan jî pirs kir. Ji me re gotin der heqê (pêxemberîya) wî de di destê me de qet tu delîl tune. Ka bêje, şahidê te kî ye?” Li ser vê bûyerê ev ayet nazil bû. (Bnr.Zadu’l Mesîr) Şahidê dawa tewhîdê Allah e. Ji xeynî vê, hewcedarîya tu şahidî û delîl û tesdîqê tune. Di dirêjahîya Qur'anê de ku Allah (di maneyekî de) bi evdên xwe re diaxive, li ser vê şahidîyê disekine. Allah (ac) bi wan delîlên bibandor/bi tesîr ku xîtaba aqil û fitreta însan dikin piştevanîya dawa tewhîdê kiriye. Her wiha kesên ehlê tewhîd, şahidîya navê Eş-Şehîd ku ji navên Allah e, divê ji kûrahîya qelbê xwe hest bike û bi vê jî şanaz be. Wekî din ev ayet, ji wan ayetan e ku Kelîmeya Tewhîdê tefsîr dike. Şahidîya bilêvkirina Kelîmeya Tewhîdê; îlankirina wê tiştê ye ku Allah wek îlâhê heq û yekane bê pejirandin û berîbûna/dûr bûna ji wan taxût û îlâhên sexte ye. (Bnr. 21/Enbîya, 25; 3/Âl-î Îmran, 64))