En’amالأنعام

فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِه۪ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۜ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوا بِمَٓا اُو۫تُٓوا اَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ

Dema (şîreta) ku li wan hatibû kirin ji bîr kirin, me derîyê her tiştî di ser wan de vekir. Heta bi ya ku ji wan re hatîye dayîn dilxweş bûn/bi ser xwe de çûn, me ji nîşka ve bi wan girt. (Dema ku ezab dîtin der barê xelasîya jê) êdî bê hêvî mabûn.