اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۜ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْم۪يعَادِۙ وَلٰكِنْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُولًاۙ لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍۜ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَم۪يعٌ عَل۪يمٌۙ
(Bi bîr bînin!) Hûn nêzîkî kêleka newalê bûn û ew jî li cihê/li rexê dûr bûn. Karwan (a ku we dixwest) jî li jêrî we bû. Eger we ji bo cihê şer peyman bida hev jî we dîsa li ser cihê peymanê bi hev nedikir. Ji bo karê ku Allah daxwaz kiriye pêk bê (a wiha kir). Heta yê ku helak dibe bila bi delîlên eşkere helak bibe û yên dijîn jî bila bi delîlên eşkere bijîn. Û bi rastî Allah (yê ku hemû tiştan dibihîze û îcabetî dûayan dike) Semî û (zanayê her tiştî) Alîm e.