اَلَّذ۪ينَ اُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّٓا اَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللّٰهُۜ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ ف۪يهَا اسْمُ اللّٰهِ كَث۪يرًاۜ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَنْصُرُهُۜ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَز۪يزٌ
Ew ên ji bo ku digotin: “Rabbê me Allah e.” bi neheqî ji warên xwe hatine derxistin. Eger Allah hinek însanan bi hinekên din neda qewirandin/neda alî (li ser rûyê erdê nebûna maniê fesada wan) bêşik wê manastir û dêr û hewra û mizgeftên ku navê Allah di wan de pirzêde tên zikirkirin, dê xerabibûna. Helbet Allah wê alîkarîya wî kesî bike ku ew jî alîkarê wî ye. Bêguman Allah (yê xwedî hêz û quwwet) Qawîy û (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz e.