Hûdهود

قَالَ يَا قَوْمِ اَرَاَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبّ۪ي وَاٰتٰين۪ي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُن۪ي مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَز۪يدُونَن۪ي غَيْرَ تَخْس۪يرٍ

Gotibû: “Geli qewmê min! Hûn çi difikirin? (Ka bibêjin!) Eger ez ji cem Rabbê xwe li ser delîlekî bim û wî jî ji bal xwe ve rahmetek (wehîy) dabe min; (di vê rewşê de) ez li ber rabim/îsyan bikim, wê li hemberî Allah kî alîkarîya min bike? (Ma hûn ê min ji ezaba wî xelas bikin?) Hûn ji zerarê pê ve tiştekî din nadin min.”