Hûdهود

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خ۪يفَةًۜ قَالُوا لَا تَخَفْ اِنَّٓا اُرْسِلْنَٓا اِلٰى قَوْمِ لُوطٍۜ

Dema dît ku destê wan dirêjî (xwarina li ber wan danînî) nabe, ev li xweşa wî neçû û (ji wan saw/tirs) girt. Gotin: “Netirse! (Lewre) em ji qewmê Lût re (wek wezîfedar) hatine şandin.”