Înşîqaqالانشقاق

13. “Çünkü o, dünyada, adamlarının yanında iken zevk içindeydi.” Hatırlayın ama o da bir vakitler onunla bununla seviniyordu. Bir vakitler dünyada ehliyle, hanımı ve çoluk-çocuğuyla mesrurdu. Kendi dünyasını kurmuş, işini tıkırına koymuştu. Beyefendinin keyfi yerindeydi. Karısını kızını koluna takmış keyif çatıyordu. Kâm alıyordu dün-yadan. Hayatının tadını çıkarıyordu. Dinle, diyanetle, namazla, ab-destle ilgisi yoktu. Ehlinin, arkadaşlarının, cemaatının dinle, diyanetle ilgisi yoktu. Çevresindekilerin, düşüp kalktıklarının Kitapla, Sünnetle ilgisi yoktu. Zevkinin peşindeydi. Markının, dolarının hesabında, dükkanının, tezgahının derdindeydi. Zira tekrar döneceğini hesap etmiyordu.