Îsraالإسراء

وَاِذَٓا اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِه۪ۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَؤُ۫سًا

Dema em nîmetekî didin însan (ji şikurdarîyê) berê xwe vedigerîne (heqê wan nîmetan xweş nake) û ji me dûr dibe. Çi dema tengezarîyek digihîje wî ew bêhêvî dimîne.