وَكَذٰلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَٓاءَلُوا بَيْنَهُمْۜ قَالَ قَٓائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۜ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۜ قَالُوا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُٓوا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِه۪ٓ اِلَى الْمَد۪ينَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَٓا اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا
Dîsa ji bo ku di navbera xwe de lêpirsînê bikin me ew vejandin/şiyar kirin. Yekî ji wan got: “Hûn (li vê derê) çi qas mane?” Gotin: “Rojekî an jî jê hindiktir.” Gotin: “Rabbê we çêtir dizane ka hûn çi qas mane. Niha yekî ji nav xwe bi vî pereyê bişînin bajêr. Bila binêre kîjan xwarin paqij e ji wî ji bo me qutekî bîne. Bila pir bidîqat be da ku we ne de dest.”