Kehfالكهف

فَانْطَلَقَا۠ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِي السَّف۪ينَةِ خَرَقَهَاۜ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

Li ser vê bi rê ketin/meşîyan. Axir siwarê keştîyek bûn û (wî) keştîyê qul kir. (Mûsa) got: “Ma ji bo ku xelkê tê de bixeniqin, te keştî qul kir? Sond be te karekî pir ecêbmayî kir.”